صوفيّه بوده‌اند ، مىرفتند كه شيعهء شهر رى ونواحيش ؛ هزار يك آن به زيارت امام زاده عبد العظيم نمىرفتند « 1 » . ومحقق ورع آخوند ملّا احمد اردبيلى در كتاب حديقة الشيعة فرموده كه : مرا گذار به اصفهان افتاد ، ديدم كه مردم آن بلده ؛ شيخ ابو الفتوح عجلى شافعى اصفهانى را به شيخ ابو الفتوح رازى نام كرده بودند - و به اين بهانه به عادت پدران خويش قبر آن سنّى صوفى را ، زيارت مىكردند و اگر چه از مردم آن ديار ، امثال اين كردار دور نيست ، زيرا كه ايشان پنجاه ماه زياده از ديگران ، نسبت به حضرت شاه ولايت ناشايست وناسزا گفته‌اند ، ودرين زمان كه مذهب شيعه به قدرى قوّت گرفته ايشان همچنان ، مانند پدران خود ، چندان محبّتى به شاه مردان ندارند « 2 » . و بايد دانست كه چون سالهاى بسيار ، ظَلَمه واشرار در بلاد اسلام استيلاى تمام داشته‌اند ، مقابر اكثر اولاد واحفاد ائمهء معصومين عليهم السلام ، واكابر اصحاب واحباب ايشان مستور وپنهان ماند ، وقبور بسيارى از علماى سنّى و گوشه نشينان ايشان ظاهر بود ، چون مذهب حق اماميّه در بلاد ايران اندك تقويتى يافت ، و بعضى از بىخبران از عذاب

--> ( 1 ) حديقه الشيعه 604 ( 2 ) حديقه الشيعه 605